We hebben een huiskamer waar iedereen gewoon binnen kan lopen. Op de tafel die tussen de Marokkaanse banken staat, staan altijd Marokkaanse mint-thee met schalen met koekjes en chips en chocolaatjes etc. Vriend(inn)en nemen vaak vriend(inn)en mee en er worden vaak vragen gesteld over allerlei onderwerpen, waar ze ergens anders niet mee terecht kunnen.
De huiselijke, warme sfeer brengt de jongeren snel tot elkaar en het is de bedoeling dat het pand als een thuis voor hen functioneert en niet als een soort buurthuis. Omdat de jongeren zelf alles doen en er geen ‘leidinggevende volwassenen’ zijn, voelen de jongeren zich ook snel op hun gemak. De jongeren komen wanneer ze willen, ze hoeven geen afspraak te maken en kunnen gewoon voor de gezelligheid komen of om advies of voor een persoonlijk gesprek met een van de medewerkers. Wij vinden het belangrijk dat we vooral een luisterend oor bieden en er zonder te oordelen voor de ander zijn. Dat is dan ook een gouden regel in Vangnet. 

    

Met verschillende vrijwilligers zijn we als 'gastvrouwen' of mannen in Vangnet aanwezig.
De gastvrouwen/ mannen maken thee en zetten lekkers klaar en koken 's avonds. Je kunt met een vertrouwenspersoon apart praten om advies te vragen of even je hart te luchten of voor verdere hulp door verwezen te worden. De vertrouwenspersonen hebben ook contacten met islamitische psychologen, (gevangenis) imaams en hulpverlenende instanties. Wanneer een meisje bijvoorbeeld ongewenst zwanger is, wordt met een geleerde overlegd wat islamitisch gezien verantwoord is. We bemiddelen ook naar ouders toe en helpen je ook een veilige opvang te vinden mocht dat nodig zijn. Scholen en hulpverleners sturen ook geregeld jongeren naar ons toe.

  

Het eerste wat we doen als we binnenkomen, is de kleine waxinelichtjes aansteken en die in de mooie kaarsen houders neerzetten die we daarvoor hebben gekocht. Indiase, Arabische lichtjes die het meest passen bij de jongeren die meestal komen en die een islamitische achtergrond hebben. We doen een wierookstokje aan, zodat zowel de heerlijke geur ervan als de warmte van de lichtjes de jongeren verwelkomen.

Het is nog vroeg; half vijf. We hebben ons gehaast om op tijd te komen, zodat niemand toevallig eerder dan ons komt en teleurgesteld op de grond gaat zitten wachten voor de dichte deur. We maken de Marokkaanse mint-thee alvast klaar, die voor de meeste jongeren vertrouwd is; iets waarmee ze opgegroeid zijn. Indiase chai pruttelt even later ook op het vuur. Het is heel anders dan een kopje pick-wick thee; Marokkaanse thee vraagt zorg om het te bereiden; je moet weten hoe je het maakt.



Voor veel jongeren is Vangnet inmiddels een vertrouwde plek geworden. Bij ons kunnen ze hun verhaal kwijt en praten over wat hun bezig houdt. Bij ons mogen ze zichzelf zijn en hun masker afzetten. Ze weten dat we van hun houden, ongeacht hun daden of hun uiterlijk. Ze weten dat we achter hun staan omdat we ons in hun kunnen verplaatsen en niet veroordelen.

We vinden het van groot belang om tot elkaar te komen, vertrouwen in de ander terug te winnen en eenzaamheid doorbreken. Het gedicht 'jij maakt het verschil' laat zien hoe een van de bezoeksters (inmiddels medewerkster) het vertrouwen in zichzelf en de ander herwon in Vangnet. Het blijkt dat je jezelf kunt helen door de ander te helpen. Elkaar helpen keuzes te maken en die uit te voeren en verantwoordelijkheid voor je heden en toekomst nemen,
dragen bij aan het ontwikkelen van een krachtige persoonlijkheid. We hopen op meer jongeren; zowel degenen die langs komen als degenen die mee willen helpen.
HET IS JULLIE PROJECT! HET DRAAIT OM JULLIE!