Stichting Vangnet is een ontmoetingsplaats in Amsterdam-West voor moslimjongeren, maar natuurlijk zijn andere jongeren ook welkom! Vangnet is niet gepland geweest maar in 2004 'vanzelf ontstaan' in een klein kamertje in een Marokkaanse moskee in Amsterdam-West.



De stichting heeft ondertussen een eigen pand in dezelfde buurt, dat door stadsdeel Bos & Lommer wordt gefinancierd. Het pand bestaat uit meerdere ruimtes die heel sfeervol op z’n Arabisch zijn ingericht. De stichting was vijf jaar lang een stichting voor meiden en door meiden, maar is sinds januari 2010 veranderd in een stichting voor jongeren. Dat wil zeggen dat er nu ook de gelegenheid voor jongens is om elkaar daar te kunnen treffen. Dus drie dagen een Vangnet voor en door meiden en twee dagen een Vangnet voor en door jongens.

Vangnet werd opgericht met het doel een thuis en een nieuwe vorm van zorgverlening te bieden, die aansluit bij de behoefte van islamitische jongeren en hun belevingswereld.
De stichting werd opgericht door een Nederlandse moslimvrouw, die door haar aard en aanpak dichtbij de doelgroep staat en wordt ondertussen gerund door jongeren vanuit de doelgroep zelf. Zij doen dit naast hun school en werkzaamheden in solidariteit met hun leeftijd -en lotgenoten. De initiatiefneemster zag al enige tijd de enorme behoefte van moslimjongeren aan een luisterend oor en aan advies waarbij rekening wordt gehouden met de culturele en religieuze achtergrond van de jongeren.



Binnen de reguliere hulpverlening is er vaak onvoldoende bekendheid met de achtergrond van de jongeren, waardoor de jongeren adviezen krijgen waar ze niets mee kunnen en waardoor ze na een of twee bezoeken  niet meer naar zo’n instelling terug keren. Het bestaansrecht van onze stichting komt dan ook voort uit een gat tussen vraag en regulier aanbod. Vrijwillige vormen van hulp en ondersteuning kunnen voorkomen dat er later zwaardere en niet-vrijwillige hulp nodig is. Het is bekend dat allochtone jongeren nauwelijks gebruik maken van bestaande hulpverleningsmogelijkheden. Uit onderzoeken naar de vraag naar en het aanbod aan vrijwillige ondersteuning en hulp van gezinnen van niet-westerse komaf blijkt een afstand tussen beide. (Distelbrink et al.2005; Nijsten et al. 2002; Mak & Pels, 2005; Pels, 2003; Pels & de Gruijter, 2005.) Mentrum heeft zelfs een outdrop van 40% wat betreft allochtonen. Zowel bij professionele hulpverleners als bij de jongeren en hun ouders spelen culturele belemmeringen die het bereiken van de doelgroep en een effectieve hulpverlening bemoeilijken. Wij willen eventueel een brugfunctie vormen tussen de moeilijk bereikbare moslimjongeren en professionele instellingen die inspelen op hun culturele achtergrond zoals ‘i-psy’ (interculturele psychologie) of ‘Transact’. Veel moslims zijn onbekend met en hebben geen vertrouwen in de jeugdhulpverlening omdat de oplossingen vaak buitenshuis worden gezocht. Er is zowel sprake van wantrouwen als van drempelvrees vanwege taal- en culturele (taboe) barrières, daarom stellen we ons ook op als een soort brug naar andere instanties indien nodig.