De Springende Kikkers...

Een groep kikkers trok door het bos en twee van hen vielen in een diepe kuil.
Alle andere kikkers verzamelden zich rond de kuil.

Toen ze zagen hoe diep de kuil was,
vertelden ze de twee kikkers dat ze zo goed als dood waren.
De twee kikkers negeerden de opmerkingen en probeerden met al hun kracht uit de kuil te springen.

De andere kikkers bleven hen vertellen dat ze moesten stoppen, dat ze zo goed als dood waren.
Uiteindelijk nam één van de kikkers aan wat de anderen riepen en gaf het op. Hij viel neer en stierf.

De andere kikker bleef zo hard springen als hij kon.
Weer riep de groep kikkers hem toe dat hij de kwelling moest stoppen en gewoon moest sterven.

Hij begon nog harder te springen en eindelijk sprong hij eruit.
Deze kikker was echter doof, hij hoorde de kreten van de anderen niet.
Hij dacht ze hem de hele tijd aan stonden te moedigen.


Even iets van God...

Een arm om je heen
Als je moe bent en koud
Een mens die je troost
en die veel van je houdt

Een hand in jouw hand
Als je niet durft te gaan
De stem die je roept
Als je eenzaam blijft staan

Soms zie je even in je leven
Zomaar iets van God
Een blik vol begrip
Als je voelt: het gaat mis
Een mens die juist komt
Als er niemand meer is

Een woord dat je raakt
Dat je moed geeft en kracht
Een kans die je krijgt
Die je nooit had verwacht
Soms zie je even in je leven
Zomaar iets van God

Een mens die je zegt:
Toe, je kunt het, komaan
Een droom die je helpt
Om weer verder te gaan
Een teken van leven
Dat maakt je dag weer goed

Als jij het niet kan
Komt er iemand die het doet
Soms zie je even in je leven
Zomaar iets van God Even iets, even iets van God





Ik groeide op tot...

Ik groeide op tot een volwassen meid
En besteedde aan mijn familie maar weinig tijd
Ik voelde me van mijn ouders vervreemd
en van mijn cultuur; mijn wortels ontheemd

Mijn moeder kwam nooit naar de ouderbezoeken,
mijn vader negeert me vanwege mijn broeken
Mijn broer, met wie ik vaak goed kon praten,
heeft ons huis laatst plotseling op een dag verlaten

Van kleins af aan had ik altijd een droom:
een gezellig huis, sfeervol; een home!
Maar we leven al jaren langs elkaar heen,
het voelt thuis zo koud; zo kil als een steen

Ik draag sinds mijn 13 de al deze kleren,
zoek liefde van jongens, van mannen, van heren
Ik hoopte altijd dat ik met mijn zichtbare string
op een dag de blik van een mooie jongen opving

en vervolgens in zijn armen alles zou gaan vergeten
wat ik in mijn bewustzijn niet langer wil weten
Eindelijk voelen wat liefde, wat warmte is,
na al die jaren van vreselijk gemis

Nadat ik mij aan hem had gegeven
wilde ik voor altijd met hem samen leven
Het bleef maar spelen in mijn gedachten,
maar hij zei iedere keer dat ik nog moest wachten

Ik ging van hem houden, me diep aan hem hechten,
wou voor een leven met hem samen vechten
Ik raakte zwanger; het was niet zo bedoeld
ik was zo blij, had me nooit zo gevoeld

Toen de vreugde opwelde en ik het hem vertelde
sloeg hij in mijn gezicht, ik verloor evenwicht,
viel op de grond, hoorde toen uit zijn mond;
" Ik zal wel betalen, maar je moet 't weghalen,
ik ben er niet klaar voor om me te binden,
ik denk dat je maar een andere jongen moet vinden"

Zo heb ik mijn liefste en mijn baby verloren
en kan geeneen man mij ooit nog bekoren
Ik besloot te gaan leren, heel hard te studeren,
mijn hoofd van mijn hart te laten gaan winnen,
een heel nieuw leven voor mijzelf te beginnen,

niemand te vertrouwen; ze zullen niet van me houwen
Maar vandaag kwam ik mee naar deze moskee,
Ik wou niet gaan; ik had geen tijd,
maar ik voel hier iets dat mijn hart verblijdt

Ik wist niet dat hier meisjes kwamen zoals mij,
die zitten dicht naast je, voor je, zij aan zij
Ik zie in hun ogen iets dat ik herken,
en merk dat ik niet langer de enige ben

Ik durf niet te voelen; durf niet te kijken,
maar zie een hand naar m'n been uitreiken
De hand is warm, van een zuster die lacht,
ík kijk in haar ogen; ik zie zoveel kracht!

Ze zegt: "Ik hou van jou vanwege Islaam,
zul je altijd hier blijven komen gaan?"
Een traan uit mijn oog valt neer op mijn wang,
dit is heel wat anders dan eigenbelang

Dit is wat ik miste in mijn eenzame leven,
dat mensen elkaar vanwege Allaah kunnen geven
Ogen van een hart dat mij ziet hoe ik ben,
is een gevoel dat ik al lang niet meer ken

Mijn hart was te lang niet met Allaah verbonden
ondanks dat heeft Hij mij hierheen gezonden
En kijk wat ik vind en wat ik hier tref:
wat een prachtig gevoel; wat een heerlijk besef!

Ik wil mij bekeren; over mijn roots gaan leren
Ik heb nooit geweten, nooit eerder gedacht
ik behoor tot een oud Islamitisch geslacht
Laat ik blij zijn,er trots op gaan wezen,
alles over Islaam gaan leren en lezen

Op een dag met een broeder gaan trouwen
die omwille van Allaah van mij zal houwen
Zodat ik onze kinderen een bodem kan geven
voor een Islamitisch, succesvol leven

Ik hoop dat jullie er altijd zullen zijn,
voor ieder meisje met verdriet en pijn
Zodat jullie haar alles leren,
en zij met zelfvertrouwen terug kan keren

naar de harde buitenwereld die op haar wacht,
geef elkaar die liefde, die warmte, die kracht!