The Man And The Cocoon

A man found a cocoon of a butterfly. One day a small opening appeared. He sat and watched the butterfly for several hours as it struggled to force its body through that little hole. Then it seemed to stop making any progress. It appeared as if it had gotten as far as it could, and it could go no further.

So the man decided to help the butterfly. He took a pair of scissors and snipped off the remaining bit of the cocoon.

The butterfly then emerged easily. But it had a swollen body and small, shriveled wings.
The man continued to watch the butterfly because he expected that, at any moment, the wings would enlarge and expand to be able to support the body, which would contract in time.
Neither happened! In fact, the butterfly spent the rest of its life crawling around with a swollen body and shriveled wings. It never was able to fly.

What the man, in his kindness and haste, did not understand was that the restricting cocoon and the struggle required for the butterfly to get through the tiny opening were Allah's way of forcing fluid from the body of the butterfly into its wings so that it would be ready for flight once it achieved its freedom from the cocoon.

Sometimes struggles are exactly what we need in our lives. If Allah allowed us to go through our lives without any obstacles, it would cripple us.
We would not be as strong as what we could have been. We could never "fly"!


I asked for..

I asked for Strength ...
And Allah gave me Difficulties to make me strong.

I asked for Wisdom ...
And Allah gave me Problems to solve.

I asked for Prosperity ...
And Allah gave me Brain and Brawn to work.

I asked for Courage ...
And Allah gave me Danger to overcome.

I asked for Love ...
And Allah gave me Troubled people to help.

I asked for Favours ...
And Allah gave me Opportunities.

I received nothing I wanted ...
I received everything I needed!





Kom lieve zuster, kom bij mij!

Kom lieve zuster, kom bij mij
We komen er wel uit, samen zij aan zij
Ik weet hoe jij je voelt, ja echt waar
Kom tot rust, alsjeblieft bedaar

Een dubbel leven, het is zo zwaar
Thuis geen aandacht, niet eens een gebaar
Geen liefde, geen arm om je heen
Waarom toch? waarom doet iedereen toch zo gemeen?

We zijn toch familie? Waar is dan die band?
Waarom niet door het leven hand in hand?
Iedereen volgt maar zijn eigen weg
Val je in de goot dan is dat pech

Hoe is het toch zo ver gekomen?
Waar blijven al die mooie meisjes dromen?
Een hechte familie, lieve broer en zus
Lieve moeder en vader een dikke kus

In plaats daarvan gescheld en gegil
De grond in geduwd, ja ze zijn zo kil
En dan op mijn kamer, de tranen lopen
Wat een ellende, en dan nog hopen?

Liefde, liefde, waar vind ik die dan?
He Abdel, kan jij er wat van?
Mooie woorden, een lieve lach
Ik heb gevonden wat ik thuis niet zag

Nu met jou kan mijn dag niet meer stuk
Ik mag toch spreken van ware geluk
Maar dan Abdel, wat wil je van mij?
Moet ik zo ver gaan? Maakt dat jou blij?

Waarom niet wachten tot we trouwen?
Om dan samen een prachtig leven op te bouwen
He Abdel waar blijven die mooie woorden?
Die ik in het begin zo vaak van jou hoorde

Allemaal schijn, ik ben bedrogen
Thuis zo vaak voor jou gelogen
Wat is dit voor leven ik wil niet meer
Het is een hel, keer op keer

Kom lieve zuster, kom bij mij
We komen er wel uit, samen zij aan zij
Ik weet hoe jij je voelt, ja echt waar
Kom tot rust, alsjeblieft bedaar

Kijk mijn zuster, Allah is er voor jou
Volg zijn pad en je merkt het al gauw
Zijn liefde voor jou, dat is pas echt
Niets van schijn, heel erg hecht

Loop naar Hem toe en Hij zal naar jou rennen
Lees over Hem, leer Hem kennen
De ware islaam, neem het in je op
Alleen zo bereik je de top

Zowel in dit leven als hierna
Het is de waarheid, geen gebla
Liefde om jou heen, het zal gaan groeien
De familiebanden, ze zullen bloeien

Probeer het maar, je zult het zien
Het is zo zeker niks misschien